Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14590 K.2025/17559

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz nedenlerinin sanığın suçlamaları kabul etmediğine, suçun sanık tarafından işlendiğine ilişkin somut delilin olmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz nedenlerinin ise, hırsızlık suçunun zorunluluk halinde işlenmiş olduğunun gözetilmediğine, tekerrür hükümleri uygulanırken bu hususta sanığın savunmasının alınmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...'ın mahkemece tekerrüre esas alınan ilâmı olan Diyarbakır 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2020 tarihli ve 2019/872 Esas, 2020/255 Karar sayılı 04.09.2020 kesinleşme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 141/1 maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alınan bu suçtan dolayı uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirmesinde zorunluluk bulunduğu, ancak bu hususun infaz aşamasında gözetilebileceği anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.