Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14860 K.2023/3907

A.Mala Zarar Verme Suçu Yönünden;

Aydın Çocuk Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2015/522 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, gece vakti katılana ait motosikleti, direksiyon kilidini kırarak çaldığı iddiasıyla açılan davada, suça sürüklenen çocuğa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/3. maddelerinde belirtilen mala zarar verme suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 5 yıl 4 aylık dava zamanaşımının, 20.01.2016 olan sorgu tarihi ile inceleme tarihi arasında geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Hakkında Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

B.Hırsızlık Suçu Yönünden;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Hakkında Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2015 tarihli ve 2015/3753 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuğun, gece sayılan zaman diliminde katılana ait motosikleti direksiyon kilidini kırıp düz kontakla çalmak suretiyle hırsızlık suçunu işlediğinden bahisle 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. Aydın Çocuk Mahkemesinin, 27.04.2016 tarihli ve 2015/522 Esas, 2016/249 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e. maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.İlk Derece Mahkemesince, davanın dayanağı olan tanık M.N.'nin, duruşmada olay hakkında bilgisinin olmadığını, suça sürüklenen çocuğu tanımadığını beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar vermiştir.

2. Katılan ... aşamalarda; olay gecesi saat 00.00'da, motosikletini direksiyon kilidi ile kilitleyerek caddeye bıraktığını, yarım saat sonra yerinde bulamadığını, 21 gün sonra terk edilmiş halde kolluk tarafından bulunduğunu, arkadaşı M.N.'nin, motosikleti çalanın suça sürüklenen çocuk ... olduğunu söylediğini beyan etmiş, soruşturma aşamasında ifadesine başvurulmayan M.N.kovuşturma aşamasında, katılan ...'u tanıdığını ancak, suça konu motosikleti kimin çaldığını bilmediğini, katılana bu konuda birşey söylemediğini beyan etmiştir.

3. Suça sürüklenen çocuk aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan ...'ın, aşamalarda bildirdiği tanık M.N.'nin, katılanın beyanını doğrulamaması, suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki istikrarlı savunması karşısında; mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR