Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15041 K.2023/4157

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.03.2015 tarih ve 2015/13001 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında, icra dairesi tarafından yediemin olarak kendisine teslim edilen bir kısım eşyanın muhafaza için gidildiğinde yerinde olmadığı ve sanığın bu suretle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289/1. ve 53. maddeler uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İstanbul

30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2016 tarihli ve 2015/162 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.500.00 TL ve doğrudan 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. 3. Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin, 12.05.2022 tarih ve 2020/33523 Esas, 2022/9175 Karar sayılı kararıyla; ''mahkemece eksik araştırma yapılması ve basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekliliği" nedenleriyle bozma kararı verilmiştir. 4. Bozma üzerine İstanbul

30. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.03.2022 tarihli ve 2022/391 Esas, 2023/162 Karar sayılı kararı ile sanığın muhafaza görevini kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 289/1-1, 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapisten çevrili 1.500,00 TL ve doğrudan 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, eksik araştırma yapıldığına, zamanaşımı süresinin dolduğuna, suça konu eşyanın halen mevcut olduğuna ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

1-Haczedilerek sanığa teslim edilen bir kısım eşyanın, muhafaza için gidildiğinde sanık tarafından hazır edilmediği, akıbetinin de bilinmediği ayrıca oluşan zararın giderilmediği hususlarının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Haciz tutanakları, bilirkişi raporu, katılan beyanı ve sanık savunması dosyada bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmlarına uyulduğu ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Haciz tutanakları, bilirkişi raporu ve tüm dosya içeriğine göre suçun sübut bulduğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş; zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenmiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Bozma üzerine İstanbul