Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15294 K.2023/4737

...

MAHKEMESİ

Ceza Dairesi ...

KARAR SAYISI

2022/3964 E., 2022/3830 K.

SUÇLAR

Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması, bozma

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3964 Esas, 2022/3830 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.02.2022 tarihli ve 2022/10737 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 116/1-4. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/141 Esas, 2022/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h-d , 143 ve 62 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis ve aynı Kanun'un 116/1-4, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Anılan karara karşı katılan ve sanık müdafii tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/2296 Esas, 2022/2357 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f ve 119/1-b maddelerinde belirtilen suçları da oluşturduğu anlaşılmakla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği, ikinci kez mükerrirlik hususunun tartışılmadığı ve adlî emanete kayıtlı eşyalar hakkında karar verilmediği gerekçesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e maddesi gereğince hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/546 Esas, 2022/599 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h-d-f, 143, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası, konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan aynı Kanun'un 116/1-4, 119/1-b, 62 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanığın ikinci kez mükerrir sayılmasına karar verilmiştir.

5. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3964 Esas, 2022/3830 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun’un 280/1-e maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı, dosya içeriğine göre, İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.06.2022 tarihli ve 2022/141 Esas, 2022/315 Karar sayılı dosyasında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan istinaf incelemesi neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/2296 Esas, 2022/2357 Karar sayılı kararı ile delil değerlendirilmesinde bulunularak, duruşma açılmaksızın mahkûmiyet hükmünün bozulmasına karar verildiği,

ancak verilen bu bozma kararının aynı Kanun’un 280/1-e maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesinin duruşma açarak karar vermek yerine dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı vermesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağı bulunmadığı,

İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/546 Esas, 2022/599 Karar sayılı kararı ile bu karara yönelik istinaf incelemesi yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.12.2022 tarihli ve 2022/3964 Esas, 2022/3830 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu, bu durumda temyizen incelenen kararın, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/2296 Esas, 2022/2357 Karar sayılı kararı bozma kararı olması gerektiği belirlenerek buna göre yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin 2. fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-f ve 119/1-b maddelerinde belirtilen suçları da oluşturduğu anlaşılmakla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği, ikinci kez mükerrirlik hususunun tartışılmadığı ve adlî emanete kayıtlı eşyalar hakkında karar verilmediği gerekçesi ile hükümlerin bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 05.07.2022 tarihli ve 2022/2296 Esas, 2022/2357 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.