Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15465 K.2025/21183

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanıklar müdafinin temyiz isteminin, “sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanıkların sakatlanan iradeyle hırsızlık suç kastı olmaksızın atılı suçu işlediklerine, sanıkların samimi ikrarda bulunarak suça konu eşyaları iade etmeleri nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yasal ve yeterli gerekçe olmaksızın takdiri indirim ve lehe hükümlerin uygulanmadığına” yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;