Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15484 K.2024/22091

Bafra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2023 tarihli ve 2022/888 Esas, 2023/74 Karar sayılı kararının hazine avukatı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Bozma öncesindeki yargılamada suçtan zarar gören Bafra Kaymakamlığına 27.01.2016 tarihinde usulüne uygun davetiye tebliğ edildiği, suçtan zarar gören Kurum'un duruşmaya katılmadığı, dilekçe vermek sureti ile katılma isteminde bulunmadığı, bu sebeple katılan sıfatı olmadığından ... adına Hazine vekilinin hükümleri temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla.

16.03.2023 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, II-Katılan ... vekilinin temyiz istemi yönünden.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın, üzerine atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152-1-c ve aynı Kanun'un 154/1. maddelerinde düzenlenen nitelikli mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarını oluşturduğu bu suçlar için öngörülen cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen 19.07.2016 tarihli ilk mahkûmiyet kararından, inceleme tarihine kararına kadar geçmiş bulunması,