Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/15665 K.2023/8628

Başsavcılığının 28.04.2023 tarihli ve KYB - 2023/37658 sayılı kanun yararına bozma isteminin; " Dosya kapsamına göre, sanığın eylemine uyan konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi gereğince 8 yıllık olağan zamanaşımı süresine, anılan Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereğince ise 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresine tabi olduğu,

somut olayda suç tarihinin 29/12/2008, savunmasının alındığı tarihin 13/03/2009 olduğu ve sanık hakkında verilen 02/07/2009 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 26/07/2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde 28/03/2016 tarihinde yeniden suç işlediği,

5271 sayılı Kanun'un 231/8-son cümlesi gereğince 26/07/2012 ile 28/03/2016 tarihleri arasında dava zamanaşımı süresinin duracağı, denetim süresinde işlenen suçun tarihi olan 28/03/2016 tarihinden itibaren zamanaşımının yeniden işlemeye başlayacağı, sanığın savunmasının alındığı tarih olan 13/03/2009 ile hükmün açıklandığı 15/03/2022 tarihine kadar olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğu nazara alınarak davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten ... bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, ... zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı,

dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 26.07.2012 tarihi itibarıyla ... zamanaşımının 09.11.2021 tarihinde kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 28.03.2016 günü yeniden işlemeye başladığı ve hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1. maddesi yerine sehven aynı Kanun'un 116/2. maddesi olarak gösterildiği belirlenerek yapılan incelemede.

Sanığın inceleme dışı ... ... ile birlikte ... vakti şikâyetçinin ikametine girerek çeşitli ziynet eşyaları ve para çalması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 116/1 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen konut dokunulmazlığının ihlâli suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık aslî zamanaşımının (hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle ... süre de eklendikten sonra) zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 13.03.2009 tarihi ile mahkûmiyet kararının verildiği 15.03.2022 tarihi arasında gerçekleştiği ve bu iki tarih arasında

zamanaşımını kesen başkaca bir işlemin bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkındaki konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ankara