Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1579 K.2024/3604

Dosya incelenerek gereği düşünüldü. 1. Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde.

Sanık hakkında Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2011 tarihli ve 2011/50 Esas, 2011/271 Karar sayılı kararıyla resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmün temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiği, Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 11.04.2017 tarihli ve 2015/15567 Esas, 2017/3907 Karar sayılı bozma kararının ise sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşıldığından,

sanık hakkında bozma kararından sonra kurulan 27.10.2020 tarihli ve 2017/145 Esas, 2020/450 Karar sayılı kararının resmi belgede sahtecilik suçu açısından hukuki değerden yoksun olduğundan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 09.06.2020 tarihli ve 2020/39 Esas, 2020/272 Karar sayılı ilâmında da açıklandığı üzere, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan ilk hükmü süresinde temyiz etmeyen ve lehe bozmadan sirayet nedeniyle yararlanan sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığından,

sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE, 2. Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde.

Sanıkların Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2011 tarihli ve 2011/50 Esas, 2011/271 Karar sayılı kararında hırsızlık suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 9.160,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesinden sonra sanıklar müdafilerinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 13. Ceza Dairesinin 11.04.2017 tarihli ve 2015/15567 Esas,

2017/3907 Karar sayılı kararıyla CMUK'un 326/son maddesi gözetilerek bozma kararı verilmesinden sonra kurulan hükümlerde kazanılmış hakkın önceki hükme konu cezanın tamamına yönelik olduğu ve infaz olunacak miktarın bölünmeyeceği gözetilmeden sanıkların 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak.

Sanıklar hakkında CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakka konu olan cezaların 2 yıl 6 ay hapis cezaları olduğu ve infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kazanılmış hak oluşturduğundan bahisle sanıkların 2 yıl 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;