Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/161 K.2024/15879

I. Mağdurlar vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde

Usulüne uygun biçimde duruşma günü tebliğ edildiği hâlde, 5271 sayılı CMK'nın 237. ve 238. maddeleri uyarınca yöntemine uygun olarak davaya katılma talebinde bulunup katılan sıfatını kazanmayan mağdurlar vekilinin, hükmü temyize hakkı bulunmadığından, mağdurlar vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanığın, iş yeri dokunulmazlığınının ihlâli suçundan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında zincirleme şekilde işlendiği anlaşılan suçta, suç tarihinin son suçun işlendiği 24.12.2015 yerine ilk suç tarihi olan 19.12.2015 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.