Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16175 K.2023/3576

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 24.03.2021 tarihli ve 2021/1019 Esas, 2021/6299 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.05.2023 tarihli ve KD-2023/47471 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 308/1. maddesinde belirtildiği üzere, süre aranmaksızın yapılan lehe itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Bursa Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olarak bulunan ve asıl Mahkemesince yapılan sorgusu sırasında ve tahliye kararının verildiği duruşmada bağışık tutulma isteğinde bulunmayan, mahkeme ara kararında duruşmada hazır edilmesi istenen sanık ...'nin hükmün açıklandığı 06.05.2015 tarihli son oturumda hazır bulundurulmayıp yokluğunda yargılama yapılarak mahkûmiyetine karar verilmesi savunma hakkının sınırlandırılması niteliğinde olduğu düşünüldüğünden itiraz kanun yoluna başvurulmuştur.

II.GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, yakalama tutanağı, sanığın savunması karşısında, sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ançak;

1- Hüküm tarihinde, sanığın Bursa Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunduğu anlaşılmakla; sanığın duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 06.05.2015 tarihli duruşmada hazır edilmeden sanığın hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı görülmüştür.

2- Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında bu suçtan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini edilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

III.KARAR

Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 5271 sayılı Kanun’un 308/2. maddesi gereği Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 24.03.2021 tarihli ve 2021/1019 Esas, 2021/6299 Karar sayılı, hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından onama ilâmının sanık ... bakımından KALDIRILMASINA, Bursa 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.05.2015 tarihli ve 2014/928 Esas, 2015/448 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği sanık ... bakımından BOZULMASINA,