Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16428 K.2025/19889

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.04.2019 tarihli ve 2018/2183 Esas, 2019/972 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 24.02.2022 tarihli ve 2019/16-573 Esas, 2022/119 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, müdafii bulunsa bile sanığın da temyiz hakkı olduğundan ve kararın daha önce ayrıca sanığa tebliğ edilmediği anlaşıldığından, sanığın öğrenme üzerine sunduğu temyiz talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291/1. maddesi gereğince süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 26.04.2019 tarihli ve 2018/2183 Esas, 2019/972 Karar sayılı kararında yalnızca 5271 sayılı Kanun'un 291. maddesinde belirtilen 15 günlük temyiz süresine ilişkin ihtarın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17.03.2021 tarihli ve 2019/9.MD-495 Esas, 2021/116 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Kanun'un 294. maddesine uygun şekilde gerekçeli temyiz başvurusunda bulunulması gerektiğine dair herhangi bir ihtarın bulunmadığı anlaşılmakla,

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi tarafından sanığa "gerekçeli kararın tebliğinden itibaren 5271 sayılı Kanun'un 295. maddesinde belirtilen 7 günlük yasal sürede gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulması, aksi takdirde temyiz isteminin reddolunacağı" ihtarını içeren gerekçeli karar tebliğinin yapılması,