Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16822 K.2025/20239

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır" ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise. "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir" şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ...'ın temyiz isteminin, vermiş olduğu ifadeler ve deliller hakkında değerlendirmenin yanlış yapıldığına, üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğine dair hiçbir somut delil bulunmadığına, kararın hakkaniyetsiz olduğuna, suçlamayı kabul etmediğine, delillerin tekrar değerlendirilmesini, lehine olan hükümlerin uygulanmasını ve hakkında beraat kararı verilmesini talep ettiğine;

sanık ...'ın temyiz isteminin, haksız yere ceza aldığına, sanık ...'nin aralarındaki husumet sebebiyle iftira attığına, bu nedenle mağduriyet yaşadığına ve beraatine karar verilmesini talep ettiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;