Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16836 K.2025/10017

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1 maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanunun 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanığın temyiz isteminin, suçlamayı kabul etmediğine, tanığın tekrar dinlenmesini istediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine; sanık müdafiinin temyiz isteminin, delillerin tamamının toplanmadığına, eksik soruşturma yapılmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre sanığın karar tarihinden sonra, 26.06.2024 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri uyarınca ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,