Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16852 K.2023/3659

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu. 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın iğde ve söğüt ağaçlarını kesmek şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-c maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-c maddesinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, mahkumiyet hükmünün kurulduğu 14.04.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu anlaşıldığından;