Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/16961 K.2023/3857

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Uşak Cumhuriyet Başsavcılığının, 31.10.2011 tarihli ve 2011/3664 Esas nolu iddianamesi ile sanık hakkında katılan ...'un cep telefonunu isteyerek, sonrasında uzaklaşarak götürmesi eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1 ve 53 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2014/527 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.Kararın sanık ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/6789 Esas, 2022/1404 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanmaması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyan Uşak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2022 tarihli ve 2022/101 Esas, 2022/564 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 141/1, 143, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri uyarınca 7.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi, sanık hakkında yağma suçundan hüküm kurulması gerektiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde gece vakti sayılan zaman dilimi olan saat 21.30 'dan sonra sanığın katılanın yanına gelip kullanıp iade etmek üzere katılandan cep telefonunu aldığı, sonrasında katılanın rızasına aykırı olarak telefonu hırsızlayıp olay mahallinden uzaklaştığı eylemde, sanığın kısmi ikrar içerikli savunması,

katılan beyanı, yakalama tutanağı, HTS raporlarına göre katılana ait olan telefonun katılana ait hat ile son olarak 18.09.2011 günü saat 21.49' da kullanıldıktan sonra 20.09.2011 günü saat 21.47' den itibaren sanığın babası adına kayıtlı olup sanık tarafından fiilen kullanılmakta olan hat takılarak kullanıldığının tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın düğün alanında katılandan birisini aramak bahanesiyle telefonunu istediği ve telefonu aldıktan sonra oradan uzaklaşarak,

katılana ait telefonu kendisine yarar sağlamak maksadıyla katılanın rızası dışında almak suretiyle, sanığın baştan beri kastının telefonu çalmaya yönelik olması nedeniyle hırsızlık suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 18.06.2014 tarihli ve 6545 sayılı Kanun'un 63. maddesiyle, 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesindeki artırım oranının ''Üçte birine kadar'' yerine "Yarı oranında'' şeklinde değiştirildiği,

dolayısıyla söz konusu düzenlemenin suç tarihinden sonra yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, aynı Kanun'un 7/2. maddesinde düzenlenen ''suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' şeklindeki hüküm de göz önüne alındığında; sanık hakkında hırsızlık suçundan belirlenen temel ceza üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesine göre en fazla 1/3 oranında artırım yapılmasının hukuka uygun olduğu,

müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanlarında telefonun elinden tehdit veya cebir yoluyla alındığına ilişkin bir iddiada bulunmadığı gibi iddianamede de böyle bir iddianın yer almadığı, mağdura ait raporda herhangi bir darp ve cebir izine rastlanmadığının belirtildiği, mağdurun gittiği bir düğünde telefonu ile mesaj atarken sanık tarafından telefonunun kullanılıp iade edilmek üzere istendiği, tarafların birbirlerini daha önceden tanımaları nedeniyle mağdurun telefonu kendi rızası ile sanığa verdiği olayda yağma suçunun unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR