Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17127 K.2024/3224

Sanığın 28.12.2018 tarihli dilekçesindeki anlatımından temyiz başvurusu ile birlikte eski hâle getirme isteminde de bulunduğunun anlaşılmasına, eski hâle getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 42/1. maddesi uyarınca Yargıtayın ilgili dairesine ait olmasına göre, Mahkemenin 20.02.2019 tarihli, 2013/161 Esas, 2014/442 Karar sayılı ek kararının kaldırılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen kararın, sanığın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine MERNİS şerhi yazılmaksızın tebliğ yapılması gerektiği gözetilmeden, sanığın doğrudan MERNİS adresinde sanığın yakını imzasına 20.11.2014 tarihinde yapılan karar tebliği işleminin usulüne uygun olmayıp geçersiz olduğunun anlaşılması nedeniyle, sanığın öğrenme üzerine sunduğu 28.12.2018 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca ve yukarıda belirtilen gerekçeyle temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Suç tarihine göre sanığın yargılama konusu eylemlerine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b ve 151/1. maddelerinde tanımlanan suçlar için öngörülen cezaların üst sınırlarına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan 14.10.2014 tarihli mahkûmiyet karar tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, Mahkemece 27.12.2017 tarihinde sanık hakkındaki hükümlerin kesinleştirilmesinin yapılarak infazı için Milas Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği,