KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2023/17451 E., 2023/8963 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2023
- İncelenen kararın mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/48 E., 2016/215 K.
- Şikâyetçi
- ...
- Suç
- Konut dokunulmazlığının ihlâli
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Temyiz edenler
- Sanıklar ... ve ...
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
481 kelime·2 dk okuma
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın tekerrrüre esas alınan ilâmı bakımından ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
B) Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın tekerrrüre esas alınan ilâmı bakımından ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerekirken bu hususun göz ardı edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanığın Mahkemece tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2003/880 Esas ve 2007/414 Karar sayılı, 02.02.2012 kesinleşme tarihli 765 sayılı Kanun'un 493/1. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 9 ay 10 ... erteli hapis cezası olduğu, ancak sanığın adlî sicil kaydının incelenmesinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır nitelikte ilâm olan Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2006/486 Esas ve 2006/411 Karar sayılı 14.05.2010 yerine getirme tarihli 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 58. maddeleri uyarınca verilmiş 5 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasından sanık hakkında Kuşadası 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2003/880 Esas ve 2007/414 Karar sayılı, 02.02.2012 kesinleşme tarihli 765 sayılı Kanun'un 493/1. maddesi uyarınca verilmiş 1 yıl 9 ay 10 ... erteli hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin,
2006/486 Esas ve 2006/411 Karar sayılı 14.05.2010 yerine getirme tarihli 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 58. maddeleri uyarınca verilmiş 5 yıl hapis cezasına ilişkin ilâmın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2023/17451, K. 2023/8963, 13 Aralık 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama