Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17461 K.2023/7724

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/40836 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanıkların müştekinin işyerine sanık ...'ın kullandığı araçla giderek sanık ...'ın elindeki tüfekle müştekinin işyerine ... etmesi üzerine işyerine ait camların kırılması ve asılı olan tül perdenin zarar görmesi şeklinde gerçekleşen olay nedeniyle sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen yargılama konusu suçun, soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması ve müştekinin de 28/05/2015 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında,

şikayetten vazgeçme nedeniyle anılan Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanıklara atılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun şikâyete tabi olması, şikâyetçi ...'nün 28.05.2015 tarihli duruşmada, sanıklar hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi, aynı duruşmada hazır bulunan ve şikâyetçinin şikâyetten vazgeçtiğinden haberdar olan sanıkların şikâyetten vazgeçmeyi kabul etmediklerine dair bir beyanlarının bulunmaması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 73/4. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/8. maddesi gereğince düşme kararları verilmesi yerine, yazılı şekilde mahkûmiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IIı. KARAR