Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17498 K.2023/9235

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.05.2023 tarihli ve 2023/40651 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre,

1-Zonguldak (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/02/2004 tarihli kararının temyiz edilmeden kesinleşmesini müteakip, sanığın adli sicil kaydının silinmesi talebi üzerine Zonguldak (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince karar verilmiş ise de, 01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5235 sayılı Kanun’un 10 ve geçici 1. maddeleri ile hırsızlık suçuna ilişkin yargılama yapma ve karar verme görevinin Sulh Ceza Mahkemesinin görev alanından çıkarılarak Asliye Ceza Mahkemesinin görev alanına dahil edildiği cihetle, Zonguldak (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin dosyalarının devredildiği Zonguldak Asliye Ceza Mahkemesince talebin değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, kapatılan Mahkeme sıfatıyla karar verilmesinde,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 491/ilk, 522/1, 59/2 ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 4. maddesi gereğince 577.850.000 Türk lirası ağır para cezası verilerek, 647 sayılı Kanun'un 6. maddesi gereğince bu cezasının ertelenmesini müteakip, Zonguldak (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesince kararın kesinleşmesinin üzerinden beş yıl geçmiş olduğundan bahisle kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmiş ise de.

765 sayılı Kanun'un 95/2. maddesinde yer alan "Cürüm ile mahkum olan kimse hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde işlediği diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmazsa, cezası tecil edilmiş olan mahkumiyeti esasen vaki olmamış sayılır.

Aksi takdirde her iki ceza ayrı ayrı tenfiz olunur." şeklindeki, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun geçici 2. maddesi 1. fıkrasında yer alan, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte, Adalet Bakanlığı Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce toplanmış olsun veya olmasın, suç tarihi itibarıyla bu Kanunun yürürlük tarihinden önceki kayıtlar hakkında, 3682 sayılı Kanuna göre süre yönünden silinme koşulu oluşanlar silinir;

diğer kayıtlar için bu Kanun hükümlerine göre işlem yapılır.” şeklindeki ve 11/04/2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6290 sayılı Adli Sicil Kanunu ile Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'da Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 3. maddesi ile değişik 2. fıkrasında yer alan “Bu Kanunun yayımı tarihinde, Anayasanın 76 ncı maddesi ile bazı özel kanunlarda yer alan ve bir hak yoksunluğuna neden olan mahkûmiyetler bakımından,

arşive alınan veya şartları oluştuğu halde ya da henüz şartları oluşmadığı için arşive alınmayan kayıtlar hakkında 12 nci maddenin birinci fıkrası hükmü uygulanır.” şeklindeki ve 6290 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen 3. fıkrasında “ İkinci fıkrada sayılanlar dışında, birinci fıkra gereğince işlem yapılarak arşive alınan kayıtlar 3682 sayılı Kanunun 8 inci maddesinde öngörülen sürelerin dolduğu veya ertelenmiş olan mahkûmiyetin esasen vaki olmamış sayıldığı hallerde bu tarih esas alınarak Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce silinir.” şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında;

sanığın işlediği hırsızlık suçunun 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 48. maddesinde sayılan suçlardan olduğu ve mevzuat gereği adli sicil kaydından çıkartılarak arşiv kaydına alınması gerektiği, 6290 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 5352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi uyarınca da ancak aynı Kanun'un 12/1-b maddesindeki şartların gerçekleşmesi halinde arşiv kaydından silinmesinin mümkün olduğu anlaşılmakla.

6290 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen 5352 sayılı Kanun'un geçici 2/3. maddesi gereğince 6290 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 11/04/2012 tarihinden itibaren şartları oluştuğu taktirde Adalet Bakanlığı Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğü tarafından arşiv kayıtlarının silinebileceği, bu haliyle mahkemesince hükmün esasen vaki olmamış sayılmasına karar verilmesi gerektiği halde, dosya kapsamı ile uyumlu olmayacak şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına istinaden oluşturulan bir kayıt varmış gibi değerlendirme yapılmak suretiyle kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Zonguldak(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verdiği mahkûmiyet hükmünün 25.05.2004 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleştiği, 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un, 10 ve Geçici 1. maddeleri gereğince hırsızlık suçundan yargılama yapma ve karar verme görevinin asliye ceza mahkemesinin görev alanına girdiği (28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile Sulh Ceza Mahkemelerinin tamamen kapatıldığı) gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. Kabule göre de;

2. Hükümlünün arşiv kayıtlarında yer alan hırsızlık suçu, Anayasa’nın 76. maddesinde sayılan suçlardan olup, 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun geçici 2. maddesinin 2. fıkrasında 6290 sayılı Yasa ile yapılan değişiklikle, Anayasa’nın 76. maddesi ile bazı özel kanunlarda yer alan ve bir hak yoksunluğuna neden olan mahkûmiyetlerin, arşive alınma koşullarının oluştuğu tarihten itibaren Yasa’nın 12. maddesinin 1. fıkrasındaki koşulların oluşması halinde silinmesi olanaklı hale gelmekle birlikte, yasaklanmış hakların geri verilmesi kararı bulunup bulunmadığı anlaşılamadığından,

Mahkemesince hükmün esasen vaki olmamış sayılabileceğine karar verilebileceği, anılan maddede öngörülen süreler dolmadığı gibi, 11.04.2012 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6290 sayılı Kanun’la, 5352 sayılı Adlî Sicil Kanunu’nun geçici 2. maddesine eklenen 3. fıkra uyarınca, 11.04.2012 tarihinden itibaren arşiv kaydının silinmesi işlemlerinin, Adli Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğünce yerine getirileceğinin gözetilmemesi ve önceki kararın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair bir karar olarak değerlendirilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR