Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17580 K.2024/4877

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Avanos Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 31.12.2010 tarihli ve 2010/604 Esas nolu iddianamesi ile sanığın, katılana ait küçükbaş hayvanları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.10.2010 tarihli ve 2010/264 Esas, 2011/55 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g maddesi uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 17. Ceza Dairesinin 05.11.2015 tarihli ve 2015/6294 Esas, 2015/8806 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.02.2021 tarihli ve 2016/38 Esas, 2021/74 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-g, 143. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58. maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 27.10.2021 tarihli ve 2021/17568 Esas, 2021/17873 Karar sayılı kararı ile suç vasfının tayini için araştırılma yapılması gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

6. Avanos Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2022/69 Esas, 2023/216 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve 58.maddesi gereği cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, zamanaşımı süresinin dolduğuna, sanığın beraatine karar verilmesine, uzlaşma hükümlerinin uygulanmasına, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin ve sanığın lehine hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın ahırında bulunan 59 adet küçükbaş hayvanın çalındığı, katılanın çevrede yaptığı araştırma neticesinde sanığın olaya karıştığını öğrenerek kolluğa ihbarda bulunduğu, kolluk tarafından yapılan araştırma neticesinde sanığın suça konu küçükbaş hayvanlar ile birlikte bir bina inşaatında görüldüğünün tespit edildiği, tanık İ.T.'in sanığı kesin ve net olarak teşhis ettiği, sanığın ifade ve savunmalarında suç tarihinde başka bir ilde olduğu ifade etmesine rağmen, HTS kayıtlarının sorgulanması neticesinde, olayın meydana geldiği ilde bulunduğunun anlaşıldığı,

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır. 2. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (5) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Hırsızlık suçundan verilen cezanın miktarı nazara alındığında, sanık hakkında erteleme, seçenek yaptırıma çevirme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanmasına imkân olmadığı anlaşılmış; sanığın geçmişi, kişilik özellikleri, cezasının sanığın üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinde yer alan "Takdiri İndirim Sebepleri" uygulanmamış olup, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesinin uygulanması sırasında, suç tarihi itibariyle yasal olarak en fazla 1/3 oranında artırım yapılabileceği gözetilmeden, yasada gösterilen en üst artırım oranını da aşacak şekilde 1/2 oranında artırım yapılarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR