Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/14799 K.2023/3991

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 29.09.2011 tarihli ve 2011/35210 Esas numaralı iddianamesi ile sanığın fuar alanının duvarının üstündeki lambaları kırması şeklindeki eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. İzmir

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.02.2012 tarihli ve 2011/553 Esas, 2012/37 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 152/1-a, 62. ve 53. maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231/5. maddesi gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 22.02.2012 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3 İzmir

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2016/253 Esas, 2016/435 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanığın kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 152/1-a, 168/1, 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

4.İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.05.2016 tarihli ve 2016/253 Esas, 2016/435 Karar sayılı kararının sanık ile şikayetçi vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay

2. Ceza Dairesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/22479 Esas, 2022/13438 Karar sayılı kararı ile; '' Şikayetçi kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233. ve 234. maddelerine aykırı davranılması, '' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 5.Bozma üzerine İzmir

16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/769 Esas, 2022/1048 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan, 5237 sayılı aynı Kanun'un 152/1-a, 168/1, 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesi uyarınca ceza verilmesi gerektiğine, kamu malı olmadığına ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiğine, Katılan vekilinin temyiz istemi, teşdiden ceza verilmesinin gerektiğine, sanığın zararı giderdiğine ilişkin beyan harici bir delil olmadığından sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanmaması gerektiğine,

sanık hakkında aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasında indirim yapılmaması gerektiği ve re'sen göz önüne alınacak nedenlerle verilen kararın hukuk ve yasalara aykırı olduğundan bozulmasını talep ettiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın ... şirketine ait olan ve kamu hizmetine tahsis edilmiş eşya niteliğinde bulunan aydınlatma lambaları ile muhafazalarını kırmak suretiyle atılı kamu malına zarar verme suçunu işlediği, soruşturma aşamasında suçtan doğan zararı gidermek suretiyle etkin pişmanlık gösterdiği, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra denetim süresi içerisinde yeniden suç işlediği ihbar yazısı ekindeki ilamdan anlaşıldığı ve sanığın üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın fuar alanındaki lambaları kırdığı olayda, fuar alanı kamunun yararlanmasına ayrılmış bir alan olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a maddesi gereğince sanığa ceza verilmesinde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır. 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi gereği sanığın cezasında takdiri indirim nedeni uygulama/uygulamama yetkisi Mahkemenin takdirindedir. Ancak bu takdir yetkisi, sınırsız değildir.

Mahkemelerin her türlü kararlarında olduğu gibi takdiri indirim nedeninin uygulanmasına veya uygulanmamasına ilişkin kararlar da gerekçeli olmalıdır. Bununla birlikte gösterilen gerekçelerin hak, adalet ve nesafet kuralları ile dava dosyası içeriğine ve ilgili kanun hükümlerine uygunluğunun Yargıtay denetimine tabi olacağında şüphe bulunmamaktadır.

Mahkemece, adı geçen sanık hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirildiği ve "Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, sanığa verilen cezanın geleceği üzerinde olası etkileri dikkate alınarak sanığa verilen cezanın TCK 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilerek ..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye istinaden uygulanmasına karar verildiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları reddedilmiştir. Ancak.

Fuar alanının güvenlik görevlisi N.A.

Beyanlarında, 7 adet lambanın kırıldığını, daha sonra zararın karşıladığını belirttiği ancak zararın ne zaman, ne şekilde, kim tarafından karşılandığına ilişkin dosya içerisinde bir bilgi ve belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla, sanıktan ve katılan kurumdan zararın ne kadarının karşılandığı, tam olarak hangi tarihte, kim tarafından karşılandığı hususları sorulup sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sadece güvenlik görevlisinin beyanına dayanılarak sanık hakkında doğrudan aynı Kanun'un 168/1. maddesinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR