Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/12421 K.2023/5940

Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.03.2020 tarihli ve 2020/6567 Esas No.lu iddianamesi ile, 05.02.2019 tarihinde, saat 21.00 sıralarında, gece vakti sayılan zaman dilimi içerisinde, katılanın ikametinin eklentisi konumunda olan avlusuna katılanın rızası dışında girip, iki adet bisikleti çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h.3, 143, 53, 58 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.07.2020 tarihli ve 2020/179 Esas, 2020/271 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143. 53, 58. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına, cezanın 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Kararın sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin 23.11.2021 tarihli ve 2020/1970 Esas, 2021/3111 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın suçu ikrar etmesine rağmen hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığı, sanığın katılanın zararını karşılayacağını beyan etmesine rağmen bu hususun Mahkemece nazara alınmadığı, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın, 05.02.2019 tarihinde gece saat 21.00 sıralarında, katılanın ikametinin eklenti niteliğindeki avlu kısmına bırakılan 2 adet bisikleti çaldığının olay yerine ilişkin görüntü kayıtları ile belirlendiği, sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan beyanlarında suçu ikrar ettiği, katılanın, zararının karşılanmadığını beyan ettiği, sanığa zararı karşılaması için verilen süreye rağmen zararı karşıladığına ilişkin dosyaya belge ibraz etmediği, sanığın katılana ait iki adet bisikleti çaldığı yerin bina niteliğindeki ikametinin avlu niteliğindeki eklentisi içerisi olduğu,

bisikletlerin değeri itibari ile 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, sanık tarafından zararın giderilmemiş olması nedeni ile aynı Kanun'un 168. maddenin uygulanmasına yer olmadığı, sanığın dosyaya yansıyan kişilik özellikleri, suç işleme eğilimi ve yatkınlığı, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri, tekerrüre esas sabıkasının bulunması dikkate alınarak ileride bir daha suç işlemekten çekineceği hususunda olumlu vicdanî kanaat oluşmadığından sanık hakkında aynı Kanun'un 62. maddenin uygulanmasına takdîren yer olmadığına karar verildiği Yerel Mahkeme kabulünde yer almaktadır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dava dosyası kapsamı, olay yeri kamera kayıtlarına göre suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, sanığın aşamalarda suçu ikrar ettiği ve 02.04.2020 tarihli oturumda zararı gidermek istediğini beyan ettiği, mahkemece sanığa gelecek celseye kadar süre verilmesine rağmen zararı gidermediği, katılanın da 17.07.2020 tarihli duruşmada zararının giderilmediğini söylediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı,

aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2020/1970 Esas, 2021/3111 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Adana