Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/17834 K.2023/5128

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.01.2013 tarihli ve 2013/515 Esas No.lu iddianamesi ile sanık hakkında abone olmadan kurumun bilgisi dışında sayaç takmak suretiyle ... elektrik kullanması şeklindeki eylemi nedeniyle karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır, 2.İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.03.2013 tarihli ve 2013/78 Esas, 2013/150 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. Anılan kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (kapatılan) 13. Ceza Dairesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/2329 Esas, 2015/643 Karar sayılı ilâmı ile kuruma kaydı bulunmayan sayacın kullanıcı tarafından istenildiği zaman değiştirilmesinin mümkün olduğu dikkate alınarak iş yerinde kullanım süresi içerisinde normal kullanıma göre tüketilebilecek ortalama elektrik miktarı bilirkişiye hesaplattırılarak sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ... etmediğinin değerlendirilmesi, karşılıksız yararlanma kastıyla hareket ettiğinin tespiti halinde 02.07.2012 tarihinde kabul edilerek,

28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası uyarınca aynı maddenin 2. fıkrası gereğince, şikayetçi kurumun zararını tazmin etmesi halinde sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, sanığın kurumun zararını giderip gidermediği sorularak,

gidermediğinin tespiti halinde, “bilirkişi tarafından tespit edilecek normal tarifeye göre vergiler dahil, cezasız ... kullanım bedeline ilişkin zararı gidermesi halinde 6352 sayılı Yasının Geçici 2/2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunulması gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4.İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2015/180 Esas, 2015/395 sayılı Kararı ile daha önce tesis edilen hükmün usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle direnilmesine karar verildiği,

5. .İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.05.2015 tarihli ve 2015/180 Esas, 2015/395 sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 15.03.2017 tarihli ve 2017/277 Esas, 2017/2584 Karar sayılı kararıyla dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği,

6. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.06.2018 tarihli ve 2017/13-320 Esas, 2018/315 Karar sayılı ilâmıyla; aleyhe olan bozmaya karşı sanığın beyanı alınmadan yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması nedeniyle diğer yönleri incelenmeksizin hükmün bozulmasına karar verildiği,

7.İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2018/791 Esas, 2020/806 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 163/3, 62/1, 52/2, 50/1-a, 52/4, 53. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 12 eşit şekilde taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

8.Yukarıda anılan kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2021/21912 Esas, 2022/11814 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 23.02.2012 tarihinde pazar tezgahı için düzenlenen tutanakta, kayıtsız sayaç ile kullanım yapıldığının belirlendiği, sanığın ise aşamalardaki savunmalarında sayacın herkes tarafından kullanılan sayaç olduğunu söylediği, 23.02.2012 tarihli tutanakta endeks bilgisinin de yer alması karşısında, sanığın yapabileceği kullanım miktarı ve kuruma kaydı olmayan sayacın endeksi, sanığın kullanım yaptığı süre de hesaba katılarak sayısal verilerin hesaplandığı ek bilirkişi raporu alınmadan, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verildiği,

9.İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.04.2023 tarihli ve 2022/938 Esas, 2023/539 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 163/3, 62/1, 52/2, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,adli para cezasının 12 eşit şekilde taksitlendirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteminin sanığın karşılıksız yararlanma kastıyla hareket etmediğine, ... tespit tutanağı üzerinde bulunan endeks ile 20.09.2020 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen endeks verilerinin birbirlerine yakın olması nedeniyle sanık hakkında beraat kararının verilmesi gerektiğine, 19.09.2022 tarihli Yargıtay Dairesi kararına uyulmasına rağmen bozma öncesi verilen kararın tekrar verilmesine, 14.02.2023 tarihli bilirkişi raporunda tespit edilen 94,67 TL olarak tespit edilen zararı ödemek istememize rağmen 325,34 TL olarak belirlenen zararın ödenmesinin istenmesinin hukuka aykırı olduğuna, soruşturma evresinde zararın belirlenmemesi nedeniyle davanın düşmesine veyahut reddine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın ... kapalı pazar yerinde seyyar olarak tekstil ürünlerini sattığı, bu pazar tezgahını üç yıl kadar önce satın aldığı ve o tarihten itibaren ... kapalı pazar yerinde ... ve pazar günleri olmak üzere haftada iki ... seyyar pazarcılık yaptığı, tezgah açtığı ... ve pazar günlerinde kullandığı elektriğin ... kullanım olduğu kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verildiği, 2.Kurum görevlilerince düzenlenen Tüketim Üzerinden ... ve Revizyon Tahakkuku Hesaplama Formu, .../Usulsüz Elektrik Tespit Tutanağı dosya içinde bulunduğu, 3.Kovuşturma evresinde düzenlenen 12.10.2018, 20.09.2020, 05.12.2022, 14.02.2023 tarihli Bilirkişi Raporları dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.İlk derece mahkemesince Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 19.09.2022 tarihli ve 2021/21912 Esas, 2022/11814 Karar sayılı kararına uyarak eksik hususlar yönünde gerekli araştırmanın yapılmasında, sanığın beyanları doğrultusunda üç yıl içinde kullandığı elektrik tespit edilerek zarar miktarının belirlenmesinde ve bu nedenle 20.09.2020 tarihli Bilirkişi Raporunda tespit edilen verilen ilk derece mahkemesinde nazara alınmamasında, sanık tarafından kuruma yapılan herhangi bir ödeme olmaması nedeniyle mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR