Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/1822 K.2024/15262

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.05.2022 tarihli ve 2022/267 E., 2022/361 K. sayılı kararının sanık tarafından temyiz edildiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli ve 2013/336 E., 2013/958 K. sayılı kararıyla hırsızlık suçundan TCK’nın 141/1, 143, 168/1 ve 62/1. maddeleri gereğince 3 ay 26 gün hapis cezasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, bu kararın 02.01.2014 tarihinde kesinleşmesinden sonra sanığın denetim süresi içinde 19.09.2015 tarihinde kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı yargılanıp, Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2015/660 E., 2015/947 K. sayılı kararıyla mahkûm olup,

bu kararın da aynı tarihte kesinleşip ihbar edilmesi sonucunda sanık hakkında açıklanması geri bırakılan kararın Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli ve 2015/768 E., 2016/184 K. sayılı kararıyla aynen açıklandığı ve sanığın temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/8060 E., 2022/3176 K. sayılı kararıyla eylemin TCK’nın 142/1-e maddesindeki suçu oluşturacağı ve sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanamayacağı gerekçeleriyle kazanışmış hakkı korunarak bozma kararı verilmesinden sonra Yerel Mahkemece bozmaya uyularak karar verilmesine karşın,

hüküm kısmının başına sanık hakkında Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2013 tarihli ve 2013/336 E., 2013/958 K. sayılı hükmünün açıklanmasına karar verildiği belirtilerek çelişkiye neden olunması,