Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18385 K.2023/4259

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2015/781 E., 2016/325 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Afşin Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.12.2015 tarihli ve 2015/725 Esas numaralı iddianamesi ile sanık hakkında, katılana ait bahçeden kasalar içinde bulunan elmaları çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 53/1. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Afşin 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/781 Esas, 2016/325 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, çalınan eşyanın değeri dikkate alınarak, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın 11.11.2015 günü, bahçesinde bulunan ağaçlardan yaklaşık 250 kasa elma toplayarak bahçesine yığılı bir şekilde bıraktığı, ertesi gün geri geldiğinde 150 kasa elmanın yerinde olmadığını tespit ettiği; karakola başvuruda bulunan katılanın beyanında, yaklaşık bir hafta önce sanık ...'in kendi bahçesine gelerek elma almak için pazarlık yaptığını ancak elmaları almadığını, devamında da sanığın çevreye 150 kasa elinde elma olduğunu söylediğini, bu nedenle sanık ...'ten şüphelendiğini ifade ettiği, sanığın aşamalardaki ifadelerinde de suçlamaları kabul ettiği ve İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı hırsızlık suçundan mâhkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmıştır. Ancak;

1.Dosyada yer alan 12.11.2015 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, suça konu elmaların, etrafı yaklaşık 110 cm yüksekliğinde çit ile çevrili ve açık ahşap kapısı olan bahçe içerisinde çalındığı, bahçe içerisinde ayrıca depo niteliğinde bir bölümün de bulunduğunun krokiden görüldüğü nazara alındığında, bahse konu elmaların çalındığı yer ile ilgili suç vasfının tespitine yönelik belirleyici bir tespitin bulunmaması karşısında; suça konu yerin, etrafı tamamen çevrili ve kapısı kilitli bir bahçe veyahut bina eklentisi dâhilinde bir yer olup olmadığı katılandan açıkça sorularak, gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırılarak,

bahse konu yerin bina eklentisi dâhilinde bir yer olduğunun tespiti hâlinde sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h maddesinin uygulanması, bina eklentisi dâhilinde bir yer olmadığının tespiti hâlinde ise aynı Kanun'un 142/1-e maddesinde tanımlanan "adet veya tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya hakkında" hırsızlık suçunun oluşacağının değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Sanığın yaklaşık 150 kasa elmayı çaldığı olayda suç konusu eşyanın önem ve değeri, suçun işleniş

şekli dikkate alınarak temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR