Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18543 K.2025/570

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

1)Sanığın bozma sonrası alınan savunmasında suçu işlediğinde saatin gece 24.00 civarı olduğunu beyan etmesi karşısında, UYAP üzerinden alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin yaz saati uygulaması da dikkate alındığında saat 19.45'te battığı gözetilmekle, sanığın suçu gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini,

2) Yukarıdaki bozma sebebi gereği, 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinde 6545 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen TCK'nın 142/2-h, 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli, 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesinde yer alan yasal zorunluluk nedeniyle müdafiinin hazır bulunduğu oturumda karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

3) Sanık hakkında, bozma kararına uyularak adlî sicil kaydına göre en ağır cezayı içeren Sincan 4.Sulh Ceza Mahkemesinin 11.04.2013 tarihli ve 2012/1101 Esas, 2013/455 Karar sayılı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1. maddesi gereği 5 ay hapis cezası içeren ilâmının tekerrüre esas alındığı ancak şartlı tahliye süresi bakımından, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca, sanık hakkında bozma öncesi tekerrüre esas alınan Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.11.2012 tarihli ve 2007/213 Esas, 2007/625 Karar sayılı kararında yer alan 2 ay 10 gün hapis cezasının esas alınması gerektiği gözetilmeyerek sanığın kazanılmış hakkının ihlâl edilmesi,