Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18557 K.2025/1284

Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 280/1-e-f maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin duruşma açmaksızın hükmün bozulmasına karar verebileceği hallerin sınırlı olarak sayıldığı,

dosya içeriğine göre, İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.01.2021 tarihli ve 2012/1034 Esas, 2021/70 Karar sayılı dosyasında sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 39 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezasına yönelik istinaf istemi üzerine yapılan inceleme neticesinde, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli ve 2021/1015 Esas, 2022/255 Karar sayılı kararı ile,

"sanığın nitelikli hırsızlık suçunun asli faili olduğu gözetilmeden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1. maddesi yerine yanılgılı değerlendirme ile " yardım eden" olarak kabulü ile aynı Kanun'un 39. maddesi uyarınca indirim yapılması" nedeni ile hükmün bozulmasına karar verildiği, ancak verilen bu bozma kararında belirtilen hukuka aykırılığın aynı Kanun’un 280/1-e-f maddesinde sınırlı olarak sayılan bozma nedenleri arasında gösterilmediği,

zira her ne kadar 5271 sayılı Kanun'un 289 ve 280. maddeleri uyarınca hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de, bozma nedeni olarak gösterilen hukuka aykırılığın bu maddeler kapsamına girmediği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek yapılacak duruşma sonucunda hukuka aykırılığın giderilmesi yerine, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde bozma kararı verilmesinin ve anılan karara yönelik direnme yetkisi bulunmayan İlk Derece Mahkemesince yeniden hüküm kurulmasının yasal dayanağının bulunmadığı gözetilerek.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli ve 2021/1015 Esas, 2022/255 Karar sayılı kararı ile bozma üzerine İstanbul 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2022 tarihli ve 2022/98 Esas, 2022/261 Karar sayılı kararının hukukî değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede. 5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır.

Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin "sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğuna ve bu nedenle zamanaşımının gerçekleşmediğine, takdirî indirimin uygulanması koşullarının oluşmadığına" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede.

Sanık hakkında, hırsızlık suçundan zamanaşımının gerçekleştiğinden bahisle düşme kararı verilmek suretiyle tesis edilen istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kararda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının,