Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18744 K.2023/4572

...

...

MAHKEMESİ

Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI

2021/158 E., 2022/364 K.

SUÇ

Mala zarar verme HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.01.2015 tarihli ve 2015/46 Esas No.lu iddianamesi ile sanıklar hakkında katılana ait araca taş ve sopalarla zarar verme şeklindeki eylemleri nedeniyle mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/78 Esas, 2015/385 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Anılan kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/10244 Esas, 2021/4370 Karar sayılı kararı ile tanık M.Ö'nün yanında bulunan Burak isimli şahsın kimlik bilgisi tespit edilerek bilgi sahibi olarak ifadesinin alınmasından sonra sanıkların hukukî durumlarının tayin ve takdiri gerekmesi nedeniyle eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararının verilmesinden bahisle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir,

4. Bozma kararı üzerine Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2021/158 Esas, 2022/364 Karar sayılı kararı ile sanıkların mala zarar verme suçundan ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi sanıkların mala zarar verme suçunu işledikleri sabit iken beraat kararı verildiğine, yalan tanıklıktan ceza alan bilgi sahibi M.Ö'nün soruşturma evresindeki beyanına itibar edilmemesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanıkların olay tarihinde gece vakti katılana ait araca zarar verdiklerinin bilgi sahibi M.Ö'nün beyanları doğrultusunda sabit olduğu iddia olunarak açılan kamu davasının yapılan yargılamasında, bilgi sahibi olarak ifadesi alınan ancak sonrasında yalan tanıklıktan sanık olarak dinlenen M.Ö'nün beyanlarında çelişkilerin bulunduğu, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/10244 Esas, 2021/4370 Karar sayılı kararında belirtilen eksik hususun araştırıldığı ancak ... isimli kişinin kimliğine ulaşılamadığı nazara alınarak sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi gerekçesiyle sanıklar hakkında beraat kararının verildiği,

2. Sanıkların aşamalarda alınan savunmalarında üzerlerine atılı suçu işlemediklerini beyan ettikleri,

3. Kolluk görevlilerince düzenlenen Olay Yeri İnceleme Raporu, CD İnceleme Tutanağı, İhbar Görüşme Tutanağı, Görgü Tespit Tutanağı dosya içinde mevcut olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Soruşturma evresinde olayın tek görgü tanığı olarak ifadesi alınan M.Ö'nün kovuşturma evresinde alınan çelişkili beyanları nedeniyle yalan tanıklık suçundan hakkında suç ihbarında bulunulduğu, açılan kamu davası neticesinde bilgi sahibi olan M.Ö'nün yalan tanıklık suçundan sanık sıfatıyla yargılanıp hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verildiği belirtilerek tanığın beyanlarına itibar edilmemesine ilişkin mahkemenin gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gibi Dairemizin, 03.03.2021 tarihli ve 2020/10244 Esas, 2021/4370 Karar sayılı kararı doğrultusunda araştırmanın yapıldığı da nazara alındığında yapılan duruşmaya,

toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

...