Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18757 K.2024/17920

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma öncesi kurulan 07.04.2016 tarihli hükümde 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 168/1, 31/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 5 ay erteli hapis cezasına hükmedildiği, bozma sonrası 15.03.2023 tarihli hükümde ise aynı Kanun'un 142/2-h, 31/2, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca belirlenen 8 ay 10 gün hapis cezasının aynı Kanun'un 50/3.maddesi uyarınca paraya çevrilmesi sonucu bulunacak adlî para cezasına hükmedilmesi gerekirken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesinin hatalı uygulanması neticesi "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve devamında 5237 sayılı Kanun'un 50/3 ve 50/1-a maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezasına hükmedilmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.