Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18844 K.2024/17290

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Şikâyetçinin beyanlarında, sanığın imam odasından 150 TL civarında para çaldığını belirtmesi, 31.01.2018 tarihli olay yeri görgü ve tespit tutanağına göre ise sanığın imam odasından 100-150 TL, cami içerisindeki sadaka kutusundan ise 15-20 TL para çaldığının anlaşılması karşısında zarar miktarının tam olarak tespit edilemediğinden bu hususun sanık lehine değerlendirilerek 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,