Karar Özeti
2. Ceza Dairesi 2023/18870 E. , 2025/24532 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1826 E., 2022/1501 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli ve 2021/1826 Esas, 2022/1501 Karar sayılı
Karar Detayı
2. Ceza Dairesi 2023/18870 E. , 2025/24532 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1826 E., 2022/1501 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.06.2022 tarihli ve 2021/1826 Esas, 2022/1501 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, ayrıca Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin usûlüne uygun olarak yapılabilmesi için daha önce aynı adrese kanunun gösterdiği usûllere göre bir tebligat yapılmış olması ve muhatabın adres kayıt sisteminde adresinin de bulunmamasının zorunluluk arz ettiği dikkate alındığından; katılan ...'in yokluğunda verilen kararın katılanın son bildirdiği adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, katılanın son bildirdiği adrese yapılan tebligatın iade gelmesinden sonra kararın aynı adreste Tebligat Kanunu’nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, ancak daha önce aynı adrese usûlüne uygun tebligat yapılmamış olduğu ve sanığın MERNİS adresinin bulunduğunun anlaşılması nedeniyle; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapılan bu tebligat geçersiz olduğundan, yokluğunda verilen gerekçeli karar ile sanığın temyiz dilekçesinin öncelikle katılan ...'in katılanın kovuşturma aşamasında bildirdiği en son adresine başvurabileceği kanun yolları ve başvuru süresini bildirir biçimde usûlüne uygun olarak tebliğinin yapılması, bu adresine tebliğ yapılamaması hâlinde katılanın güncel MERNİS adresine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.12.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.