Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/18884 K.2023/5194

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.10.2022 tarihli ve 2022/3740 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında olay günü gece sayılan saat 03.00 sıralarında katılana ait ve aynı binada bulunan 1, 4 ve 14 numaralı apart dairelere, bina giriş kapısının arkasında bulunan elektrik panosunda muhafaza edilen anahtarları alarak girdiği, 4 adet televizyon ve 2 adet aspiratör çaldığından bahisle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2.h-d, 143/1, 43/1, 53 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Isparta 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/638 Esas, 2022/681 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h-d, 143/1, 62, 53 ve 58. maddeleri gereğince 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve sanığın tutukluluk hâlinin devamına karar verilmiştir.

3.Anılan hükmün sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2022/3664 Esas, 2023/906 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi gereğince esastan reddine, tutukluluk hâlinin devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanığın temyiz istemi, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın suç kastının bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü, gece sayılan saat 03.00'te katılana ait apart dairelerin bulunduğu binaya gelen sanığın, elektrik panosundan aldığı anahtarlarla 4 adet apart daireye giren sanık 3 adet televizyon ve 2 adet aspiratör çaldığı, sanığın olay yerinde parmak izinin tespit edildiği, eylemin ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir. 2. Sanık aşamalarda suçunu inkâr etmiştir. 24.12.2021 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu , Olay Yeri Krokisi, 24.12.2021 tarihli Uzmanlık Raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51. maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231. maddesinin uygulanması bakımından, sanık hakkında hükmedilen sonuç ceza miktarının 8 yıl 9 ay hapis cezası olduğu, cezanın miktarı itibarıyla kanunî engel bulunduğu ve bu itibarla uygulanamayacağı; mahkemece, 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin ise uygulanmasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamış, sanığın lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazı bu sebeple reddedilmiştir.

Sanık ...'ın parmak izinin, olay yerinde ele geçirildiği, sanığın, beraat eden inceleme dışı sanık B.Ç.'nin yönlendirmesiyle ve eşyaların ona ait olduğu düşüncesiyle, B.Ç.'de bulunan anahtarlarla apart dairelere girerek televizyon ve aspiratörleri aldığını savunması, beraat eden sanık B.Ç.'nin, sanıkla arasında husumet olduğunu, bu sebeple ona suç isnadında bulunduğunu beyan etmesi,

katılanın, sadece 4 numaralı dairenin anahtarının elektrik panosunda, 1, 14 ve 15 numaralı dairelerin anahtarlarının ise 4 numaralı dairede olduğu yönündeki beyanı ile eylemin gece saat 03.00 sıralarında gerçekleştirilmiş olması birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'ın savunmasının suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin, suç kastının bulunmadığı yönündeki temyiz itirazı reddedilmiş, sanık hakkında cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi sırasında yeterli ve kanunî gerekçe gösterildiği anlaşıldığından,

hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık görülmemiş, sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz itirazı da reddedilmiştir.

V. KARAR