Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19029 K.2026/1867

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, ''sanığın atılı suçlamayı kabul etmediğine, atılı suçu işlediğine dair bir delil olmadığına, beraatine, mahkeme aksi kanaatte ise lehine olan hükümlerin uygulanmasını talep ettiklerine'';

sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, ''sanığın iddia edildiği gibi hırsızlık suçunu işlemediğine, sanık ... tarafından da doğrulanan beyanına göre olay yerine hırsızlık suçunun işleneceğinden habersiz olarak gittiğine, hırsızlık suçunun işlenmesinde de bir dahili olmadığına ve suça sürüklenen çocuk ...'ın suçtan kurtulmaya yönelik atfı cürüm mahiyetinde beyanından başka sanığın savunmasının aksini kanıtlayacak kesin maddi delil mevcut olmadığına'' yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;