Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19491 K.2023/10049

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55619 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 58/1. maddesinde yer ..., "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra ... bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2015 tarihli ve 2014/449 esas, 2015/290 sayılı 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin kararının kesinleşme tarihinin 14/05/2015 olduğu, anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu dosyadaki suç tarihi olan 20/12/2014 tarihinden sonra olduğu,

anılan kararın tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adlî sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4. maddesinin (d) bendinin ilgili bölümünün “... daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/1. maddesinde yer ..., "Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra ... bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez." şeklindeki düzenlemeye nazaran, tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 23. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/449 Esas, 2015/290 Karar sayılı 4 yıl 2 ay hapis cezasına ilişkin kararının kesinleşme tarihinin 14.05.2015 olduğu,

anılan kararın kesinleşme tarihinin inceleme konusu dosyadaki suçların tarihi olan 20.12.2014 tarihinden sonra olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı gibi adli sicil kaydında tekerrrüre esas alınabilecek başkaca bir mahkûmiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, hükümlünün cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR