Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19627 K.2025/2442

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında Konya 3.Asliye Ceza Mahkemesinin 20.12.2018 tarihli ve 2018/832 Esas, 2018/1017 Karar sayılı kararı ile mala zarar verme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca 8 ay hapis cezasının istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, hükmün temyiz edilmesi üzerine ise, Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 25.06.2019 tarihli ve 2019/2594 Esas, 2019/11035 Karar sayılı kararı ile temyiz isteminin reddine dair karar verilerek kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; mahkemece aynı suçtan kurulan 01.12.2022 tarihli hükmün hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçuna yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307/3. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: