Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19871 K.2024/3697

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Hüküm tarihinde farklı yargı çevresinde bulunan Ünye Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 29.03.2023 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun'un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2. Tüm dosya içeriğine göre; sanık hakkında düzenlenen iddianame ile yalnızca katılan ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan cezalandırılması talebiyle dava açıldığı, 11.12.2015 tarihli karar ile atılı suçtan mahkûmiyet kararı verildiği ve sanık hakkında katılan ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan 5271 sayılı Kanun'un 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığının anlaşılması karşısında; bozma sonrası yürütülen yargılama sonucunda, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemle sınırlı olduğu gözetilmeden sanık hakkında ayrıca katılan ...'a yönelik konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan mahkûmiyet kararı verilip dava konusu dışına çıkılarak 5271 sayılı Kanun'un 225/1. maddesine aykırı davranılması,

3. Kabule göre de;

a) Sanığın, katılan ...'un konut olarak kullandığı, katılan ...'un ise misafir olarak bulunduğu odaya rızaya aykırı olarak girmesi şeklindeki eyleminin, tek bir konut dokunulmazlığının ihlâli suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde sanık hakkında iki ayrı suçtan mahkûmiyet kararı verilmesi,

b) Sanığın her bir katılana yönelik eylemi nedeniyle ayrı değerlendirme yapılarak, uygulama maddeleri ayrı ayrı gösterilip denetime olanak sağlayacak biçimde ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, toplu uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232. maddesine aykırı davranılması,