Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19925 K.2023/5383

Silifke Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.01.2020 tarihli ve 2020/147 Esas sayılı iddianamesiyle hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan katılanın teknesine girip, buzdolabı kapağının kilidini kırarak hırsızlık yaptığı iddiasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151 ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Silifke 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2020/152 Esas, 2022/487 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 151, 168/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, kesin olması nedeniyle karar tarihi olan 31.03.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 12.05.2023 tarihli ve 2022/22198 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57855 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57855 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanık hakkında kasıtlı bir suçtan daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve incelemeye konu suçun denetim süresi içerisinde işlendiğinden bahisle yasal koşulları oluşmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemiş ise de; anılan Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13/06/2019 tarihli ve 2019/511 esas, 2019/684 sayılı kararının 12/11/2019 tarihinde kesinleştiği, incelemeye konu suçun ise 02/11/2019 tarihinde işlendiği gözetildiğinde,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin 2. cümlesinde yer ... "denetim süresi içinde kişi hakkında kasıtlı suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği" düzenlemesi uyarınca engel teşkil etmediği cihetle, yazılı gerekçeyle karar verilmesinde, isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, hükümlü hakkında kasıtlı bir suçtan daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve incelemeye konu suçun denetim süresi içerisinde işlendiğinden bahisle yasal koşulları oluşmadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediği ancak; anılan Silifke 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2019/511 Esas, 2019/684 Karar sayılı kararının 12.11.2019 tarihinde kesinleştiği, incelemeye konu suçun ise 02.11.2019 tarihinde işlendiği gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesinin 2. cümlesinde yer ...

"Denetim süresi içinde kişi hakkında kasıtlı suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilemeyeceği" düzenlemesi uyarınca engel teşkil etmediği ancak Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 11.12.2018 tarihli ve 2015/9-197 Esas, 2018/632 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere Mahkemenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına yönelik kararda takdir hakkının hatalı kullanıldığının olağan yasa yolu olan temyiz başvurusunda ileri sürülmesi olanaklı ise de;

gerekçesi ister doğru ister yanlış olsun, kabul ... etmemenin mahkemenin tekdirine bağlı bulunduğu hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına yönelik yetkinin kullanılmasındaki takdir yanılgısının olağanüstü bir yasa yolu olan, kanun yararına bozmaya konu edilmesi olanaklı olmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR