Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19941 K.2023/5388

Hınıs Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.02.2010 tarihli ve 2010/204 Esas sayılı iddianamesiyle hükümlü hakkında sayaçsız ve abonesiz olarak ... elektrik kullandığından bahisle karşılıksız yararlanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-f ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2010 tarihli ve 2010/157 Esas, 2010/278 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında karşılıksız yararlanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-f, 62, 51. maddeleri uyarınca erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 23.06.2010 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.11.2021 tarihli ve 2021/129 Esas, 2021/639 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında uyarlama yargılaması yapılarak karşılıksız yararlanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 163/3, 62, 51. maddeleri uyarınca erteli 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin hükme karşı o yer Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi sonucu Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin 11.02.2022 tarihli ve 2022/4 Değişik İş sayılı kararı ile zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle itirazın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.05.2022 tarihli ve 2022/79 Esas, 2022/230 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında karşılıksız yararlanma suçundan, zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle davanın düşmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 15.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/1. maddesi uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 2022/31289 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57338 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57338 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un “Lehe hükümlerin uygulanmasında usul” kenar başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer ...; “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında; hükümlü hakkındaki kesinleşmiş hükümle sonuçlanmış olan davanın, zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un “Lehe hükümlerin uygulanmasında usul” kenar başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer ...; “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında; hükümlü hakkındaki kesinleşmiş hükümle sonuçlanmış olan davanın, zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüş, uyarlama yargılaması sonucunda verilen ... hükümler bakımından "aleyhe sonuç doğurmama" ilkesi geçerli olamayacağından yazılı şekilde karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR