Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19962 K.2024/85

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ

İlgili kararların kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57307 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.02.2018 tarihli ve 2017/3429 esas, 2018/1171 karar sayılı ilamında yer alan "...Sanıkların eyleminin kablo çalmaya yönelik olduğu, katılan kuruma ait kablonun kesilmeksizin hırsızlık suçunun oluşabilmesinin mümkün bulunmadığı, kablo kesme şeklindeki eylemin hırsızlık suçunun zorunlu unsuru bulunduğu, bu eylemin ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı anlaşıldığından sanıkların beraatlarına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir..." şeklindeki açıklamalar karşısında;

iştirak halinde olan sanıkların hırsızlık suçunun konusunu oluşturan aracı çalıştırarak hırsızlamaları şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu aracın sağ arka kapı kilidinin işlevsiz hale getirildiği, direksiyonun alt kısmının kırık ve düz kontak yapılmış vaziyette olmakla birlikte, suçun konusu olan çalınan araçta meydana gelen zararlardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği, bu nedenle sanığın hırsızlık konusu eşyaya zarar vermesi eyleminin ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Sanıklar tarafından hastanenin açık otoparkında park halinde bulunan 06 ... plaka sayılı aracın sağ arka kapı kilidi işlevsiz hale getirilerek, direksiyonun alt kısmın kırılarak ve düz kontak yapılmak suretiyle çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, suça konu araca bu şekilde zarar da verildiğinden bahisle, sanıkların mala zarar verme suçundan da mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukukî yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden, bu suçtan da mahkûmiyet kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR