Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/19988 K.2023/4997

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2016 tarihli ve 2016/5019 Esas No.lu iddianamesiyle sanık hakkında katılanın akaryakıt istasyonuna temyiz dışı sanıklar ile birlikte girip, kasayı patlatmak suretiyle içindeki altınları alması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 116/4, 119/1-c, 151/1, 53, 54 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.06.2016 tarihli ve 2016/209 Esas, 2016/506 Karar sayılı kararı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

3. Yerel Mahkeme kararının katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.06.2020 tarihli ve 2020/15515 Esas, 2020/6433 Karar sayılı kararı ile eksik araştırma sebebiyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma sonrası Yerel Mahkemenin 22.11.2022 tarihli ve 2020/528 Esas, 2022/946 Karar sayılı kararı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekili 28.11.2022 ve 27.12.2022 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, sanığın iştirak iradesini gösterdiği için atılı suçlardan hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğini, bu sebeple kararın bozulmasını talep etmiştir. 2. O yer Cumhuriyet savcısı 25.11.2022 ve 14.12.2022 tarihli temyiz dilekçelerinde özetle, sanığın atılı suçlardan mahkûm olması gerektiğini, bu sebeple kararın bozulmasını talep etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihi olan 09.02.2016’da gece vakti sayılan saat 04.10 ile saat 05.55 arasında katılanın İzgi Petrol isimli işyerine pencere camına zarar verilmek suretiyle girilip, içerideki kasa da patlatılıp, 700.000,00 Türk lirası değerinde altının alındığı, durumun polise bildirilmesi üzerine güvenlik kamerası kayıtlarında içeriye iki kişinin girmiş olduğu ve bunlardan birinin de temyiz dışı sanık E.K. olduğu anlaşılınca sanığın yakalandığı ve atılı suçu temyiz dışı sanık olup, aynı zamanda da tanık sıfatıyla da dinlenen F.S. ile birlikte işleyip, altınları sanık ile bölüştüklerini ikrar ettiği;

ancak tanık sıfatıyla dinlenen F.S'nin temyiz dışı sanığın iddialarını kabul etmediği gibi sanık ile suça konu altınları da paylaşmadıklarını beyan ettiğinin tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Sanık aşamalarda atılı suçlamaları inkâr etmiştir. 13.02.2016 tarihli Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Her ne kadar katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı sanığın üzerine atılı suçlardan mahkûm edilmesi gerektiğini iddia etmişler ise de, Dairemizin 22.06.2020 tarihli ve 2020/15515 Esas, 2020/6433 Karar sayılı kararında temyiz dışı sanık E.K'nın atılı suçları temyiz dışı sanık F.S. ile birlikte işledikten sonra suça konu altınları sanık ile birlikte paylaştıklarını savunması karşısında, F.S'nin tanık sıfatıyla dinlenmemesi sebebiyle eksik araştırma bozması yapıldığı,

bozma sonrası F.S.'nin tanık sıfatıyla dinlendiğinde temyiz dışı sanık E.K.'nın iddia ettiğinin aksine sanık ile suça konu altınları paylaşma gibi bir durumlarının olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığı mahkûm etmeye yeterli, somut delil bulunmadığı anlaşıldığından kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR