Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20061 K.2025/9530

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında hırsızlık suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanıkların eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-g-h maddelerine uyduğu gözetilmeden yalnızca aynı Kanun'un 142/2-g maddesi uyarınca hüküm kurulmuş ise de sonuç ceza değişmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçuna yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı Kanun'un 116/4,119/1-c, 62 maddesine göre belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, kazanılmış hak gözetilip sonuç olarak 10 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi gerekirken, sanıkların 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,