Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2023/20099 K.2025/5837

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanunu’nun 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık müdafi ve katılan kurum vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, katılan ... ile tanık ...'ın kardeş oldukları, tanık ...'ın sanığı mahalleden tanıdığı, tanık ...'ın olay tarihinde, parkta bulunduğu sırada, sanığın tanık ...'dan katılan ...'a ait olan, .... bulunan telefonu birisini arayacağım diyerek istemesi üzerine, tanık ...'ın telefonu sanığa verdiği, daha sonra katılan ...'ın yanlarına geldiği, katılanın sanıktan telefonunu istediği, sanığın ise mağdura abisi alan tanığın kendisine 800 TL borcu olduğunu söylediği, katılanın abisi olan tanığa borcu olup olmadığını sorduğunda, tanığın borcu olmadığını söylediği,

bunun üzerine katılanın sanıktan annemi arayacağım diyerek telefonunu istediği, sanığın önce telefonu verdiği, katılanın telefonunu alarak annesini arayıp görüştüğü, daha sonra katılanın soruşturma aşamasında, sanığın katılana "1000 TL borcun var telefonu bana vermezsen seni döverim, sonuçlarına katlanırsın" dediğini ve telefonu zorla elinden aldığını beyan ettiği, tanık ...'ın katılanın beyanını doğruladığı olayda, sanığın katılana yönelik tehdit içeren sözlerinin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun'un 106/1-1. maddesi kapsamında bulunduğu anlaşılmakla, yağma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık hakkında kurulan hükümde,

herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış ve Tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 02.05.2023 tarihli ve 2023/926 Esas, 2023/1469 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan kurum vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,