Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2088 K.2025/1052

I. Sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; İlk derece mahkemesi kararının istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 06.09.2019 tarihli ve 2019/1796 Esas, 2019/1494 Karar sayılı kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyizi mümkün olmadığından, sanıkların temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II. Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanık ...'in temyiz isteminin "2006 yılından itibaren tedavi edilemez %70 derecesinde paranoya şizofreni hastası olduğu, yargılama sırasında hasta olduğunu bir şekilde bildiremediği, şu an infazını gerçekleştirdiği olayları hatırlamadığı", sanık ...’ın temyiz isteminin "Suçu işlediğine dair kesin ve somut bir delil bulunmadığı, iş makinasının çalıntı olduğunu bilmediği, aleyhine bir delil bulunmadığı, faturada kimlik bilgilerinin yer almasının nedeninin arkadaşına yardımcı olmak istemesi olduğu,

başka da bir suçunun bulunmadığı", sanık ...'in temyiz isteminin "Olayla ilgisinin bulunmadığı, sadece şoförlük yaptığı, kepçe alan arkadaşına yardım ettiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre sanıkların diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanıkların, katılanın belediye başkanı olduğu Meram İlçesi Sefaköy Belediyesine ait, kapıları kilitli halde, yol çalışması yapıldığı yerde park edilmiş bulunan iş makinesini, düz kontak yaparak çalmaları biçimindeki eylemlerinin, suç tarihine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2011/265 Esas, 2012/178 Karar sayılı ilâmının, temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 23. Ceza Dairesinin 2015/9037 Esas, 22.06.2016 tarihli kararı ile düzeltilerek onandığı kesinleşmenin adlî sicilde gözüken 02.04.2012 tarihi değil 22.06.2016 tarihi olması gerektiğinin anlaşılması karşısında, sanığın başkaca tekerrüre esas alınabilecek mahkûmiyetinin bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,