Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/20976 K.2023/5253

Mala zarar verme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair ... (...) Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.09.2018 tarihli ve 2015/383 Esas, 2018/402 Karar sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 12.05.2023 ... ve 94660652-105-68-30064-2022 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.07.2023 ... ve 2023/60298 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede.

Dosya kapsamına göre, sanık ve diğer sanık ile katılan arasında tartışma yaşanması üzerine sanıkların olay kapsamında ele geçirilemeyen tüfeği alarak, katılanın ikametine ... açılması sureti ile katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı, saçma tanelerinin katılanın ikametinin kapısına isabet ederek zarar vermesi şeklinde gerçekleşen somut olay sebebiyle yapılan yargılama neticesinde, sanıkların basit yaralama ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyetlerine karar verildiği,

anılan kararın Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 24/05/2019 tarihli, 2019/1170 esas, 2019/1086 sayılı kararı ile sanık ... hakkında mala zarar verme suçu yönünden mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olması nedeniyle istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, diğer sanık ... yönünden ise fikri içtima kurallarını çerçevesinde değerlendirilerek cezası daha ağır olan yaralama suçu yönünden hüküm kurulduğundan mala zarar verme suçu yönünden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmakla.

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 09/01/2020 tarihli ve 2019/13440 esas, 2020/445 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mala zarar verme suçu için 5237 sayılı Kanun'un 151. maddesinde öngörülen hapis cezasının basit yaralama suçuna göre üst sınır yönünden daha ağır olduğu anlaşılmakla, somut olayda bir fiil ile kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarının birlikte oluşması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren ve meydana gelen suçların en ağırı olan mala zarar verme suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeden,

yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: Oluşa ve dosya içeriğine göre; katılanın ikametine olay günü aralarında husumet bulunan sanık ... ve inceleme dışı ... tarafından av tüfeği ile ... açıldığı, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, katılanın ikametinin kapısında saçma izlerinin bulunduğu ve malına zarar verildiği olayda; sanığın eyleminin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme ve 5237 sayılı Kanun’un 86/2, 3-e maddesinde düzenlenen silahla kasten yaralama suçlarını oluşturduğu,

aynı Kanun’un 44. maddesinde düzenlenen fikrî içtima hükümleri gereğince en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı sanık hakkında hüküm verilmesi gerektiği ve buna göre de yalnızca anılan Kanun’un 151/1. maddesi uyarınca daha ağır cezayı içeren mala zarar verme suçundan hüküm kurulmasıyla yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, ayrıca kasten yaralama suçundan da hüküm kurulduğu ... (...) Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 25.09.2018 tarihli ve 2015/383 Esas, 2018/402 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle.