Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21079 K.2024/3488

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.07.2023 tarihli ve KYB-2023/61968 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre; sanık müdafii tarafından yapılan istinaf başvurusunun sıfat yönünden reddine ilişkin Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 11/10/2021 tarihli ve 2021/1855 esas ve 2021/2193 sayılı kararında da belirtildiği üzere, suça konu çuvallanmış kabak çekirdeklerinin etrafında duvar veya çit bulunmayan evin dışından hırsızlandığının anlaşılması karşısında, kabak çekirdeği çuvallarının evin dışında bırakılmasının adet, tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya sayılamayacağı ve bu halde sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 141/1 maddesi uygulanarak cezalandırılması yerine aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarıncada hüküm kurmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE - KARAR

Karar duruşmasında Nevşehir E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğu anlaşılan sanık ... ...'e 08.04.2021 tarihinde tefhim edilen hükmün yasa yolu bildiriminde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 263. maddesine göre “bulunduğu cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi" nedeniyle yapılan tefhim işleminin usûlsüz olduğu ve bu nedenle kararın kesinleşmediği belirlenmekle;

kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, Nevşehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.04.2021 tarihli kararının sanığa usûlüne uygun olarak (sanığın cezaevinde olması halinde, cezaevindeki sanığa 5271 sayılı Kanun’un 263. maddesine göre tebliği, aksi halde son ifadesinde bildirdiği son bilinen adresine kararın tebliği, bu adrese de tebliğ yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliğ edilmesi ile kesinleştirildikten sonra yeniden kanun yararına bozma isteminde bulunulması mümkün olup,