Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21136 K.2023/5478

Sanık hakkında başkasına ait banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2023/1579 Esas, 2023/2095 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık hakkında, İzmir

21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/1114 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararı ile başkasına ait banka ve kredi kartını izinsiz kullanmak suretiyle yarar sağlama ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245/1, 52/2, 58 ve 116/1-4, 58. maddeleri uyarınca kurulan sırasıyla " 3 yıl hapis ve 100 TL adlî para cezası " ve “1 yıl hapis cezası” mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret ve düzeltilerek esastan red kararları ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a maddesinde yer verilen. “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın ve 5271 sayılı Kanunun 286/2. maddesinin (b) bendinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, B) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.11.2022 tarihli ve 2022/53566 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında katılana ait apartman dairesine girerek çantası içerisinde bulunan kredi kartını çalıp izinsiz kullanması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 142/2.h.2, 143/1, 53, 63. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2. İzmir

21. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/1114 Esas, 2023/9 Karar sayılı kararı ile sanığın hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143 ve 58. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 3. Anılan kararın sanık ve müdafiii tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2023/1579 Esas, 2023/2095 Karar sayılı kararı ile, hırsızlık suçundan verilen hüküm kaldırılarak, suçun ... vakti işlendiğinin belirlenmesiyle gece vakti işlendiğine dair 5237 sayılı Kanun'un 143. maddesi hükümden çıkartılmış, sanığın hırsızlık suçundan "5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" olarak düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; "sanık hakkında yasal ve takdiri indirim nedenleri uygulanması gerektiği" talebine dair olduğu tespit edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre. A.

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Sanığın ikrar içeren savunmaları, katılanın aşamalardaki beyanları, olayla ilgili düzenlenen tutanaklar, görüntü kayıtları, görüntü kayıtları ile ilgili alınan bilirkişi raporu, nüfus ve sabıka kayıtları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın olay günü saat 19.17 sularında katılanın evinin bulunduğu binaya girdiği, 19.50 sularında eylemini tamamlayarak olay yerinden uzaklaştığı, sanığın bu şekilde geceden sayılan zamanda konut dokunulmazlığını bozma ve bina içinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık suçlarını işlediği, katılanın evde bulunan çantasını çaldığı inancına varılarak,

sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143/1 ve 116/1-4. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. B.

Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Hırsızlık suçunun saat 19.50'de tamamlandığı, olay günü güneşin 18.25'de battığı, sürekli yaz saati uygulaması gereğince gece vaktinin 20.25'te başlayacağı, buna göre suçların ... işlendiğinin kabulü yerine gece işlendiğinden bahisle sanık hakkında verilen cezada 5237 sayılı Kanun'un 143/1. maddesi gereği arttırım yapılarak fazla cezaya hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu belirlenmiş, hırsızlık suçundan verilen hüküm kaldırılarak suçun ... vakti işlendiği kanaatiyle aynı Kanun'un 143/1. maddesinin uygulanmasına dair kısım kaldırılmış,

düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın kovuşturma aşamasındaki ikrar içeren savunması, katılan beyanı, 22.09.2022 tarihli görüntü izleme ve tespit tutanağı, 14.09.2022 tarihli tutanak ve yerel bilirkişi raporu kapsamında sanığın atılı suçları işlediğine dair kabulde herhangi bir isabetsizlik görülmemiş, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmama gerekçesi yasal ve yerinde bulunduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/3. maddesinde belirlenen ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi

8. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2023/1579 Esas, 2023/2095 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği Tebliğname'ye aykırı olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından “ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir