Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2116 K.2025/12292

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143/1, 35/1-2, 62. maddeleri uyarınca 5 ay 25 gün hapis cezası verildiği, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanığın istinaf talepleri üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/1-e, 143/1, 35, 62. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,

291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanığın temyiz isteminin, suçu işlediğini samimi şekilde ikrar etmesine karşın hakkında fazla ceza verildiğine, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;