Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21512 K.2023/5354

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/454 Esas, 2016/296 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında ... Cumhuriyet Başsavcığının, 18.05.2015 tarihli ve 2015/328 Esas No'lu iddianamesi ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 145 ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açıldığı; ...

Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/454 Esas, 2016/296 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 31/3, 32/2, 62 ve 51. maddeleri uyarınca erteli 2 yıl 3 ay 23 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.05.2021 tarihli ve 2017/14707 No'lu tebliğnamesi ile,

suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen iddianamede 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanması talep edilmiş olduğu hâlde, ek savunma hakkı verilmeksizin ilgili madde uygulanmayarak hüküm kurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmesinin talep edildiği. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2021/16415 Esas, 2022/12557 Karar sayılı ilâmı ile hükmün onanmasına karar verildiği.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2022 tarihli ve 2-2017/14707 sayılı itiraz yazısı ile, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen suça sürüklenen çocuğa ek savunma hakkı verilmeden kurulan mahkûmiyet hükmünün bozulması gerektiği gerekçesiyle Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 28.09.2022 tarihli ve 2021/16415 Esas, 2022/12557 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesinin talep edildiği.

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/11271 Esas, 2022/15999 Karar sayılı kararı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine, dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verildiği.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 22.03.2023 tarihli ve 2022/6-560 Esas, 2023/183 Karar sayılı kararı ile “Soruşturma aşamasında zorunlu müdafii olarak görevlendirilen ancak kovuşturma aşamasında görevlendirilmeyen, bu nedenle hiçbir oturuma katılımı olmayan avukatın, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünü temyiz ettiği; suça sürüklenen çocuğun savunmasını yaptığı ikinci oturumda 18 yaşını doldurmuş olup müdafii istemediğini ve savunmasını kendisinin yapacağını beyan etmesi, soruşturma aşamasında zorunlu müdafii olarak görevlendirilen müdafiinin görevinin iddianamenin kabulü kararı ile sona erdiği halde;

gerekçeli kararın suça sürüklenen çocukla birlikte soruşturma aşamasındaki zorunlu müdafiye de tebliğ edilmesi, müdafii tarafından da 31.10.2016 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz talebinde bulunulması, söz konusu temyiz talebinden suça sürüklenen çocuğun haberdar olduğuna dair de dosya kapsamında herhangi bir tespit bulunmaması karşısında, öncelikle 31.10.2016 tarihli temyiz dilekçesi usûlüne uygun olarak suça sürüklenen çocuğa tebliğ edilip soruşturma aşamasında görev yapan kovuşturma aşaması ile yetkisi bulunmayan müdafiinin temyizine muvafakati olup olmadığı açıkça sorularak sonucuna göre ...

Dairece temyiz incelemesi yapılması gerektiği” gerekçesiyle itirazın kabulüne, Yargıtay 6. Ceza Dairesi ilamının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2022 tarihli ve 2-2017/14707 sayılı itiraz yazısı ile dairemize gönderilmiş ise de, yapılan incelemede Yargıtay Ceza Genel Kurulu kararının gereği olarak suça sürüklenen çocuk müdafiinin 31.10.2016 tarihli temyiz dilekçesinin usûlüne uygun olarak suça sürüklenen çocuğa tebliğ edildiğine ve müdafiinin temyizine muvafakatinin olup olmadığının açıkça sorulduğuna ilişkin dosya kapsamında ve UYAP'ta herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmadığı,