Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/21529 K.2024/4050

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında, adli sicil kaydında yer alan Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.09.2014 tarihli ve 2014/517 Esas, 2014/338 Karar sayılı ilâmına konu tehdit suçundan aldığı mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesi uygulanmış ise de; hükümden sonra,

02.12.2016 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesi ile uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5237 sayılı Kanun'un 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması ve UYAP üzerinden yapılan incelemede, Bursa 18. Asliye Ceza Mahkemesinin,

31.07.2019 tarihli ek kararı ile sanık hakkında açılan kamu davasının uzlaşma nedeniyle düşmesine karar verildiğinin ve sanığın suç tarihi itibari ile de adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başkaca bir mahkûmiyet kaydının bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.