Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2023/2154 K.2025/11659

İlk Derece Mahkemesince 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası verildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesince, duruşma açılıp İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılıp, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d, 143, 62. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedildiği anlaşılmakla, verilen kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.

Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, sanığıın katılandan çalışması karşılığındaki alacağına karşılık olmak üzere katılanıın verdiği anahtarla kapıyı açarak ve onun rızasıyla eşyaları aldığına, katılanın rızası bulunduğundan hırsızlık suçunun oluşmayacağına, tanık ...'in anlatımlarından da anahtarın sanığa katılanın rızasıyla verilmiş olduğunun anlaşıldığına, işlemediği bir suçtan sanığın cezalandırılmasının hukuka aykırı olduğuna, ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;